عاشورای کی؟

آنهایی که به جای مفید و معتبر، مرید و محتضر زندگی می‌کنند!

پشم‌هزار سال تمدن

سیزدهم فروردین، تنها روز ساله که می‌تونیم به راست و دروغ حرف مردم، اعتماد کنیم!

این واپسین لحظات سال

غمگین‌کننده‌تر از اینکه به درستی نمی‌دانیم چرا دلمان برای بعضیها تنگ شده است، این است که به خوبی می‌دانیم به چه خاطر دلمان برای بعضی دیگر تنگ نشده است.

سررسید سانسورنشده

در این سال جدید، شاهد دو ماه‌گرفتگی کلی، سه خورشیدگرفتگی جزئی و 365 دل‌گرفتگی کلی و جزئی خواهیم بود.

 

تازه داماد

عادت داشت روزی چند بار گردنش را آنچنان بگرداند که صدای «قروچ»ش به گوش رسد. یک بار از باب رفاقت گفتم «نکن این کارو! برای مهره‌های گردنت ضرر داره» و در پاسخ گفت: «آره… اتفاقن یه بار که سر کلاس این کارو کردم، اولین کسی که برگشت و نگام کرد خانمم بود!»
سر یک سال، با داد و دعوا و شکایت و کلانتری و دادگاههای جور و واجور، طلاق گرفتند.

 

چند غمته؟

سن آدمی را، نه سالهای رفته از عمرش، که غمهای رفته بر زندگیش تعیین می‌کند.

تا از کدامین سوی بدان بنگریم

یک سال دیگر به مجموع سالهای زندگیم جمع و از مجموع سالهای زندگیم تفریق شد!
«کوته‌نوشت» نیز سه ساله شد!

سال نو(د) مبارک

پایان دو دهه گشادیسم از نوع رو به بالا (۷) و رو به پایین (۸) را صمیمانه تبریک گفته و دهه‌ای سرشار از بهره‌گیری از بالاخانه (۹) برایتان آرزو می‌کنم!

جای خالی

– مگر نگفتی بی‌حسی موضعی است؟… پس چرا پس از این همه سال، هنوز وجودم از نبودت لمس است؟

جام جم

سالها دل طلب «جام جم» از ما می‌کرد/ آنچه «ضرغامی» داشت، ز «بهرامی» تمنا می‌کرد!