نومید

شکوفه‌ایست که می‌پژمُرَد
با میوه‌ی شیرینی در ذهنش
که مقطوع النسل…
شد؟
بود؟
ماند!

آن امید که به ناگاه آرزو می‌شود.

3 thoughts on “نومید

  1. اینکه”امید” به ناگاه ” ارزو ” بشه بد نیست چون اگه نتونه “انگیزه ” بشه حداقل یه خاطره ی دور و شیرین باقی ممونه! وای از روزی که “امید” یه کابوس تلخ بشه و مثل سایه دست از سرت بر نداره
    ای کاش همه ی” امیدها ” به ناگهان “آرزو شدن” اکتفا کنند…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s