شب

July 18, 2008 at 5:02 am 5 comments

به اتکای یک دانه شمعی که داری، روزت را شب مکن.

Advertisements

Entry filed under: کاریکلماتور. Tags: , , , , .

حرف زندگی

5 Comments Add your own

  • 1. محبوب  |  July 18, 2008 at 8:07 am

    بسیار حکیمانه فرمودید
    ضمنا در پ.ن. روش روز را به شب رساندن با رسم شکل توضیح دهید
    🙂

    Like

    Reply
  • 2. امیدانه های امید  |  July 18, 2008 at 10:18 am

    و شاید به اتکای آن شمع … شبی را صبح کردن

    Like

    Reply
  • 3. tookaa  |  July 19, 2008 at 9:10 am

    شب تو راهه .. با اتکا و بی اتکا

    Like

    Reply
  • 4. امیر - انقضــــا  |  July 19, 2008 at 11:53 am

    پس شب مان را روز می کنیم
    !

    Like

    Reply
  • 5. قلم  |  July 21, 2008 at 12:40 pm

    139..
    شب من با هزاران شمع هم
    روشن نمی شود
    بیهوده تلاش مکن
    هباد سردی که می وزد
    نه دستی برایت گذاشته است و نوری
    .
    که بیرون برف و بوران و تگرگ است

    ارادت..

    Like

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


خوراک کوته‌نوشت

Categories

Archives

Blog Stats

  • 242,713 hits

Feeds


%d bloggers like this: