یاد

دستانم،
لبانم،
دیدگانم،
دور زمانی است این همه پاک شده است…
درد آنجاست که “سر”
همچنان “بو”ی تو دارد!

نوشدارو

بیشینه خشکی مانده‌ام!
کز عشق یادم می‌دهی؟
ماهی که آبی بایدش!
دریا نشانم می‌دهی؟

افتادن

“افتادن” فی‌نفسه دردناک است!
“به”یادت افتادن، “دردناکتر”…
“از” یادت افتادن، “دردناکترین”.

شاهد

هنوز زنده‌ام؛ چون هنوز “کودکانه” دوست داشتن را از یاد نبرده‌ام.

دریا

دردِ دل با موج گفتم، غصه از یادم بشُست…

حضور

هیچکس،
بر نیمکت پارک به تنهایی نمی‌نشیند؛
یا یار در بر است،
یا یاد یار در سر…

خیانتکار

- مگه نرفتی پی زندگی خودت؟… پس چرا این همه به یاد من میای؟!

معنویت

به یاد “یار” و “خیار”، آنچنان بگرید زار…!

یاد ایام

“شست”ی که “دهه‌ی شصت” به زندگی‌مان حواله کرد…

رمضان

چه کنم که رمضان برایم یادآور صواب “روزه‌گرفتن” نیست… خاطره‌ی گناه “روزه‌شکستن” است؟

یادآور

روزی “یادآور”ی گذاشتی که از یادم مبری. حال “یادآور”ی بگذار که به یادم نیاوری.

 

یادآور

دنبال موبایلی هستم که به جای “یادآور” دارای “از یادبر” باشد! (Reminder)

از یاد بردن

کاش از یاد بردن، به سادگی به یاد آوردن بود!