یلدای زمانه

شب هرچه سیاه‌تر و طولانی‌تر، سپیده‌ی سحر زیباتر و پرشکوه‌تر!

پیشنهاد بی‌شرمانه

تویی که هر شب به “خواب”م می‌آیی! بخوابم، می‌آیی؟

ولنتاین

“شب”های بوس و کنار، همه گرم و “آفتابی” است!

شب زفاف

“شب امتحان” به “شب زفاف” می‌ماند؛ خالی از خواب، سرشار از اضطراب!

شب یلدا

“یلدا”ی زندگی‌ام بود که به “سحر” نرسید.

خاطرات

تنها
زیر “سایه”ی تک درخت می‌نشیند
“شب”های مهتابی

مجوز

امروز “صبح”، “شب‌پره‌ای”، به جرم عبور بدون مجوز در سطح شهر دستگیر شد.

سپیده

از سر غروب تا پاسی از شب به انتظار سر زدن “سپیده” نشستم، غافل از اینکه “او” هم شبها به خواب می‌رود!

شب

به اتکای یک دانه شمعی که داری، روزت را شب مکن.

فکر

در تنهایی شب قدم می‌زدم… فکرش برایم زیر پا گرفت!