درگیر

هر ضربان را “درد”ی است، همچنان که “لذت”ی؛ آنگاه که گوشه‌ی دلت لای دری گیر کرده باشد! 

کوهستان

پایی که به “کوه” باز شده، به “در” بسته نمی‌شود.

شاه‌کلید

تنها قفلی که به این “شاه‌کلید” باز نشد، قفل در “فلب” تو بود.

سمج

درِ “دل”م را بسته بودم… از “سوراخ” جورابم وارد شد!

ایمان

پشت درِ اتاق عمل… جایی که همه مومن و مسلمان می‌شوند!

عافیت

قدر عافیت کسی داند که با مثانه‌ی پر، پشت در مانده باشد!

توری

دیگر به دلم راهی نخواهی یافت… تمام در و پنجره‌هایش را توری نصب کرده‌ام!

دل

کاش می‌شد در و دیوار دل را نیز رنگ و نقاشی کرد.