یاد

دستانم،
لبانم،
دیدگانم،
دور زمانی است این همه پاک شده است…
درد آنجاست که “سر”
همچنان “بو”ی تو دارد!

تلافی

پروردگارا!
قدرتی ده مرا

تا سرانجام، روزی به “بند”ت کشم
که بدانی
درد “بندگی” را!

درگیر

هر ضربان را “درد”ی است، همچنان که “لذت”ی؛ آنگاه که گوشه‌ی دلت لای دری گیر کرده باشد! 

درد بی‌درمان

درد قلبم را به قرصی می‌توانم فرو نشاند؛ تو بگو… با درد دل چه کنم؟

افتادن

“افتادن” فی‌نفسه دردناک است!
“به”یادت افتادن، “دردناکتر”…
“از” یادت افتادن، “دردناکترین”.

دلتنگی

درد دلتنگی درست از همان لحظه که برای خداحافظی به آغوشش می‌کشی، آغاز می‌شود…

مسافر

گلو درد همیشه هم از سرماخوردگی نیست… گاهی گداری نیز، از فشارِ بغضِ در گلو مانده‌ی هنگام خداحافظی است.

دریا

دردِ دل با موج گفتم، غصه از یادم بشُست…

خماری

اعتیاد به “عشق” از “شیشه” و “کراک” هم خطرناک‌تر است.

حسادت

دردش از “تنهایی” خویش نیست، از “ناتنهایی” اوست.

درد

درمانی نیست که “درد”ش نباشی…

حرمان

دردم از یار است و “حرمان” نیز هم…

شاهد

“شاهد” بودن وظیفه‌ی دردناکی است؛ در هر دو معنا!

غصه

غصه خوردن که دردی را دوا نمی‌کند… قصه گفتن هم همین طور!

 

درد زایمان

تقاص یک بار درد زایمانی که به مادرمان تحمیل کرده‌ایم، تحمل یک عمر درد زاییده شدنی است که زندگی می‌کنیم.