ویرانگر
January 1, 2009
چونان “طوفان”ی است،
که “سیل”ی برمیانگیزد،
که کون و مکان به سرپری “ویران” میکند،
آنگاه که بازمیگردد،
“دلتنگی”…
که “سیل”ی برمیانگیزد،
که کون و مکان به سرپری “ویران” میکند،
آنگاه که بازمیگردد،
“دلتنگی”…
Entry Filed under: ادیبانه. Tags: مکان, ویران, ویرانگر, کون, دل, دلتنگی, سیل, سرپر, طوفان.
9 Comments Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
سینا | January 1, 2009 at 8:09 pm
مثل یه نمودار سینوسی
2.
پروین | January 2, 2009 at 11:21 am
!!!!!هییییییییییییییییییییییییییییییی
3.
koromozome na maloom | January 2, 2009 at 7:38 pm
1-2-3 azmayesh mishe!
4.
tookaa | January 3, 2009 at 12:17 am
اووووهووم
5.
Necromancy | January 3, 2009 at 8:05 am
دلتنگی، لامصب، آخرین زورهای کائنات است برای دراندن قفای آدم ، بعد ازین که رفتن یا نبودن طرف خودش به اندازه کافی آدم را نهشت
6.
holy Killer | January 3, 2009 at 9:02 pm
…
راهی نمونده نازنین.. باید به دریا بزنیم…
7.
shahriar | January 4, 2009 at 5:33 pm
رنجور عشق دوست چنانم که هر که دید
8.
shahriar | January 4, 2009 at 5:34 pm
رنجور عشق دوست چنانم که هر که دید
رحمت کند مگر دل نا مهربان دوست
9.
محبوب | January 5, 2009 at 6:05 pm
خوب توصیف کردی برادر