سکوت

November 17, 2008

«غصه» که می‌آید، جایی برای «قصه» نمی‌گذارد…

Entry Filed under: کاریکلماتور. Tags: , , .

4 Comments Add your own

  • 1. cutlas  |  November 18, 2008 at 12:09 am

    غصه هم كه واجب الوجوده كلن

    Reply
  • 2. مسافر  |  November 18, 2008 at 12:20 am

    جا واسه هیچی نمی ذاره !!!

    Reply
  • 3. Glimpser  |  November 18, 2008 at 10:20 am

    شما خاطرت نمیاد اون سالها من بودم مرحوم ملک الشعرا

    Reply
  • 4. فنسی فری  |  November 18, 2008 at 12:44 pm

    اما قصه پره از غصه

    Reply

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


خوراک کوته‌نوشت

Recent Posts

Top Posts

Recent Comments

Tags

آب امید انتخابات بهانه بوسه تنها تنهایی جواب حرف خانم خدا خواب خوب خوبی در درد دست دل دلتنگی دوست راه رنگ روز زندگی سر سنگین سکوت سیاه شب عاشق عشق فرق فکر قلب لذت مادر مرگ وبلاگ پا پر چشم کار کوته‌نوشت گل یاد

Blogroll

ناوردپرسی‌ها

Archives

تماس با من

bahrami@gmail.com

Blog Stats

Feeds